Over mij

Ik ben Muriël Pernot. Samen met Roger heb ik vier prachtige, al grotere kinderen. Elk kind brengt zijn eigen unieke persoonlijkheid mee in een gezin. In mijn zoektocht in het ouderschap, las ik het boek Het Fluisterkind van Janita Venema. De zienswijze van het spiegelen sprak mij enorm aan. In plaats van het gedrag van het kind proberen te veranderen, kijken naar waar dit gedrag een spiegel van is. Dit maakte dat ik naar mijn eigen spiegels heb durven kijken en dat ik mijn kinderen met vertrouwen de wereld in heb laten gaan. 

Naast moeder, dochter, zus en vriendin ben ik ook leerkracht. Ik werk al 25 jaar met grote passie in het vrijeschoolonderwijs, de laatste jaren als intern begeleider. In de menskundige visie van het vrijeschoolonderwijs wordt een kind niet als een onbeschreven blad op aarde gezien. Een kind heeft zijn eigen levenslot en daarmee verbonden ontwikkelingsweg te gaan.

In mijn Master (S)EN opleiding voor intern begeleider werd mijn enthousiasme gewekt voor het begeleiden en coachen van leerkrachten en ouders.  Ik volgde een coachopleiding waar ik een scala aan waardevol proceswerk geleerd heb en zelf mocht ervaren. Vervolgens heb ik de opleiding tot kindertolk gedaan om ouders en leerkrachten te begeleiden die zorgen hebben rondom hun kind. Mijn werk is gericht op bewustwording van wat het zorgstuk hen spiegelt en wat hierin de kansen zijn om zowel kind als ouder/leerkracht verder te helpen.

Missie

 ‘Degene die de meeste zorg nodig had, was het kindje in mij’

Ik zie dat er vaak veel aan het kind ‘gewerkt’ wordt als ouders of leerkrachten zorgen hebben om het kind. Via onderzoeken en therapieën wordt gezocht naar de oorzaak van het gedrag en worden ouders en leerkrachten waardevolle handelingsadviezen aangeboden.

Als intern begeleider begrijp ik dit, want als ouder of leerkracht loop je soms echt tegen moeilijk verstaanbaar gedrag aan en je wil dat je kind de zorg en aandacht krijgt die het nodig heeft voor zijn ontwikkeling.

Echter bij mijn eigen kinderen én in mijn onderwijswerk heb ik ervaren dat als iets je
raakt, het ook iets van jou is.
Kinderen spiegelen met hun gedrag de ouders, leerkrachten en volwassenen om hen heen. Door het kind te (leren) begrijpen, kun je dus heel veel leren over jezelf.
Vanuit deze overtuiging ben ik kindertolk geworden. 

Als ouder heb ik met een kindertolk in de spiegel mogen kijken toen een van mijn jongens als jonge puber maar alleen op zijn kamer zat. Ik gunde hem zo dat hij naar buiten ging en de wereld zijn kwaliteiten zou gaan laten zien. Het kwam diep bij mij binnen toen de kindertolk voor mij vertaalde dat ik juist met mijn kwaliteiten de wereld in moest gaan. Met en met ben ik dat meer gaan doen en mijn zoon volgde met mij mee. 

Een spiegel die me als leerkracht door mijn leerlingen werd voorgehouden was een klas met veel onzekere leerlingen die veelvuldig om bevestiging vroegen. Zij lieten me steeds weer zien dat ik bevestiging buiten mijzelf zocht. Zij lieten mij voelen dat ik meer mocht gaan vertrouwen op mezelf.

Zoals ik dus ook zelf heb ervaren: degene die de meeste zorg, aandacht nodig had, was het kind in mij. Mijn coachwerk is nu een laag dieper, voor de ouder die kind is geweest. Als voor dat innerlijke kind wordt gezorgd, komt dat het kind ook tengoede.

De cirkel is voor mij rond, verbinding met jezelf én je kind.

Gelukkige ouders, gelukkige kinderen.